Google+

My own Pink Floyd

Leave a comment

July 10, 2011 by easy'n cosy

Κάπου στα 1994-95 και ανάμεσα σε σουξεδάκια εποχής, ανάμεσα σε Λάμπη Λιβιεράτο και Κώστα Χαριτοδιπλωμένο, ανακαλύπτω τους δίσκους των γονιών μου. Αυτοί περιλαμβάνουν από Cat Stevens μέχρι την Πολιτεία του Θεοδωράκη και από Χατζή-Μαρινέλλα μέχρι Paul Mauriat. Κάπου εκεί μου κεντρίζει το ενδιαφέρον ένας μαύρος δίσκος για τον απλούστατο λόγο, έχει γραμμένους μέσα τους στίχους των τραγουδιών. Κι έτσι μαζί με το γραφικό καφέ αγγλοελληνικό λεξικό θα μπορώ να καταλαβαίνω τι λένε. Τον δίσκο αυτό, με το εξώφυλλο που δεν καταλάβαινα, τον είχε αγοράσει ο πατέρας μου όταν ήταν 20άρης και είναι το Dark side of the moon. Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που έβαλα το βινύλιο στο πικάπ.

Πρέπει να ήμουν γύρω στα 10. Και η βελόνα του πικάπ δεν φάνταζε τόσο ρετρό όσο σήμερα. Κατά λάθος τον βάζω πρώτα από την β’ πλευρά. Κι έτσι το πρώτο τραγούδι των pink floyd που ακούω είναι το Money. Εκεί λάτρεψα πρώτη φορά τις ηλεκτρικές κιθάρες. Το σολό μαζί με το σαξόφωνο απλά μαγεία. Τον δίσκο εκείνο τον έλιωσα. Η εισαγωγή του Money με τις ταμειακές μηχανές και τα ξυπνητήρια στο Time είναι απλά αλλού. Αυτός ο δίσκος δεν περιγράφεται, απλά ακούγεται.

Ύστερα από λίγα χρόνια, -παιδί ακόμα εγώ- σε μια επίσκεψη στο χωριό, η μητέρα μου ξεθάβει τον αγαπημένο από τα δικά της παιδικά χρόνια δίσκο. “The wall“. Αγάπη για τους Pink Floyd part II. Έφηβος, ανήσυχος, και τα τεράστια ξύλινα Kenwood ηχεία του πατέρα μου να παίζουν “we don’t need no education, we don’t need no thought control” και να δονείται το διαμέρισμα στο κέντρο των Σερρών.

Πέρασαν τα χρόνια, πέρασα φοιτητής, και παρά τα πρόσκαιρα ακούσματα τύπου “Dance with the devil” και τις ποιοτικές αναζητήσεις τύπου Χατζηδάκη, οι Floyd μένουν ανεξίτηλοι. Και το καταλαβαίνω όταν βλέπω στην βιτρίνα του “Ζαχαρία” (δισκάδικο με second hand βινύλια στην Πλατεία Ναυαρίνου στη Θεσσαλονίκη) το Wish you were here. Το ελικόπτερο στο welcome to the machine ακόμα φέρνει ανατριχίλα. Σπαρακτικό το shine on you crazy diamond γραμμένο για τον Syd Barrett. Το ομότιτλο κομμάτι δυστυχώς ακούγεται μετά το “Μοναξιά μου όλα” και πριν το “Έπαψες αγάπη να θυμίζεις” σε διάφορες παραλίες. Anyway.

Φθινόπωρο 2007 και οι φίλοι Π. και Γ. μου φέρνουν δώρο το “Pulse” και το παρακάτω πόστερ.

Όταν ύστερα από μερικές μέρες πρέπει να κάνω εργασία για το μάθημα “Work, employment & society”, έρχεται φλασιά ο στίχος του Roger Waters

“Run, rabbit run.
Dig that hole, Forget the sun,
And when at last the work is done
Don’t sit down it’s time to dig another one. “

Πάντα επίκαιρος.

Ιούλιος 2011 και το κλειστό του ΟΑΚΑ γεμάτο να δει τον Roger Waters ή άραγε να δει την φάτσα του που θα κυκλοφορήσει σε dvd το συγκεκριμένο live? Όπως και νά’χει ο Roger Waters αν και γερασμένος (κάτι που φαίνεται στη φωνή του) μας τα έδωσε όλα. Και καταπληκτικό ήχο και φανταστικές μαριονέττες στη σκηνή και εξαιρετικά video και animation. Πιο δυνατές στιγμές, το Mother με την απάντηση γιουχάισμα στο “should I trust the government?” και το φινάλε με το γκρέμισμα του τείχους.

Οι Pink Floyd όπως και όλα τα μεγάλα συγκροτήματα δεν είναι τα τραγούδια τους αλλά τα βιώματά σου μέσα από αυτά.

ΥΓ. Αγαπημένο μου κομμάτι τους θα είναι πάντα το “The great gig in the sky” με τον συντηρητή των Abbey Road Studios να ακούγεται να λέει “And I am not frightened of dying. Any time will do, I don’t mind. Why should I be frightened of dying? There’s no reason for it — you’ve got to go sometime”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Πες το και στους φίλους σου!

Facebook Twitter More...

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 507 other followers

Αρχείο

Creative Commons

Άδεια Creative Commons
Except where otherwise noted, content on this site is licensed under Creative Commons .
%d bloggers like this: