Google+

Καλοκαιρινές αναμνήσεις

Leave a comment

July 29, 2011 by easy'n cosy

Τα παιδικά μου καλοκαίρια μοιάζουν με παραμύθι. Όχι γιατί έχουν ξωτικά, μυστήρια, έρωτες ούτε κάτι το μαγικό. Μοιάζουν με παραμύθι γιατί στα μάτια μου τώρα φαίνονται σα να τα έζησε κάποιος άλλος. Σα να τα βλέπω σε ταινία. Κι αν όχι όλα τα καλοκαίρια, έστω ένα best of. Τα παιδικά μου καλοκαίρια λοιπόν, είναι μοιρασμένα. Ανάμεσα στα δυο μου χωριά. (Χωριά ανέκαθεν λέγαμε τα μέρη που ζούσαν παππούδες και γιαγιάδες). Τα χωριά μου ήταν τα Ίβηρα και η Θεσσαλονίκη. Εκεί ζούσαν οι γιαγιάδες μου. Οι καλοκαιρινές διακοπές (εκτός βέβαια αυτές με την οικογένεια σε κάποια θάλασσα) μοιραζόντουσαν. Πότε στη μία γιαγιά και πότε στην άλλη.

Καλοκαίρι του ’94 ήταν κάπου τέλη Ιουνίου όταν πήγα στο σπίτι της γιαγιάς στη Θεσσαλονίκη. Άνω πόλη, κάστρα, κι από το μπαλκόνι απλώνεται μια θέα μαγική. Όλη η Θεσσαλονίκη πιάτο και στο βάθος το γαλάζιο (σκούρο είναι η αλήθεια) του Θερμαϊκού. Ήταν οι μέρες που η Εθνική Ελλάδος έκανε εκείνη την πορεία – θρίαμβο στο μουντιάλ της Αμερικής, με τα πάρτυ και τα γκαλά με τους ομογενείς και με τα σουξεδάκια ύμνους του Πάριου.

Πρώτη μέρα λοιπόν στο σπίτι της γιαγιάς και των θείων μου, και ξενυχτάω στο σαλόνι στα μουλοχτά για να δω εκείνο το Νιγηρία – Ελλάδα 2-0 με την φράντζα του Καρκαμάνη να δεσπόζει κάτω απ’τα γκολπόστ και τα καρφάκια του Νιόμπλια να μην χαλάνε ούτε σε σύγκρουση με ρινόκερο.

Την άλλη μέρα η κυρία Μόνενα (ελπίζω να γράφεται έτσι) επιστήθια φίλη της γιαγιάς, έφερε την εγγονή της για να παίξουμε. Η γιαγιά όπως πάντα με το μαλλί βαμμένο και φτιαγμένο, κάθεται στη γνωστή γωνιακή της καρέκλα στο μπαλκόνι. Και νά τα προξενιά, και νά οι ιστορίες για τον παππού και τον πόλεμο στο Ελ Αλαμέιν και νά εγώ να βαριέμαι λιγάκι την παρέα της εγγονής της κυρίας Μόνενας (με συγχωρείς που δεν θυμάμαι το όνομά σου αλλά ούτε από ποδόσφαιρο ήξερες, ούτε χαρτάκια μάζευες, ούτε μπάσκετ έβλεπες).

Τα παιδικά μου καλοκαίρια στην Θεσσαλονίκη μάλλον δεν μοιάζαν με των άλλων παιδιών στην ηλικία μου. Δεν είχαν θάλασσα για μπάνιο και παιχνίδι με κουβαδάκια αλλά μια θάλασσα γοητευτικότατη που σε ταξίδευε μακριά. Δεν είχαν παιδικά βιβλία και “Μυστικούς εφτά” αλλά μυθολογία και πολιτικά περιοδικά. Είχαν βόλτες με τη θεία και τον θείο στον ζωολογικό κήπο στο Σέιχ Σου, είχαν διηγήσεις για την σύγχρονη ελληνική ιστορία αλλά και για τους πλανήτες και τον γαλαξία σε παγκάκια στα λουτρά του Πασά, και οπωσδήποτε την φροντίδα της γιαγιάς (“φάε κι αυτό είναι πολύ νόστιμο”, “μα δεν τρώει καλέ αυτό” και άλλες πολλές ατάκες που είμαι σίγουρος πως έχουν πει όλες οι γιαγιάδες). Και η τηλεόραση κάθε απόγευμα στις 7 να παίζει οπωσδήποτε “Λάμψη”.

Στο άλλο μου χωριό, στα Ίβηρα, η άλλη γιαγιά. Μαυροντυμένη πάντα και με περίσσια αγάπη για τα εγγόνια της. Χωριό αυτό με όλη τη σημασία της λέξης. Με κότες να περιφέρονται στις αυλές, με μπαχτσέδες και ζαρζαβάτια, με φρέσκο ζεστό ψωμί και την μερέντα να λιώνει επάνω, με φρέσκα σύκα, με βραδινά μουχαμπέτια κάτω απ’το φως των αστεριών στην αυλή, με ποδόσφαιρο και μπάσκετ στην αυλή του σχολείου, με τα μπισιά και τους λουκουμάδες της γιαγιάς και εκείνες τις φοβερές τηγανιτές πατάτες που νομίζω πως δεν έχω ξαναφάει πιο νόστιμες.

Το καλοκαίρι του ’96 θυμάμαι ότι πέρασα αρκετές ημέρες στο χωριό με τη γιαγιά. Ακόμα το θυμάμαι ως ίσως το πιο ξέγνοιαστο και χαρούμενο καλοκαίρι. Θυμάμαι τα πανηγύρια που κάναμε όταν φέρναν οι Ολυμπιονίκες τα μετάλλια από την Ατλάντα. Δεν ξέραμε τότε ούτε από ντόπες ούτε από αναβολικά. Πού να ξέραμε; Από εκείνο το καλοκαίρι στο χωριό με τη γιαγιά, θα θυμάμαι πάντα εκείνη την αίσθηση της αγνής, της χωρίς λόγο χαράς, που ποτέ δεν κατάλαβα που οφειλότανε. Ίσως στο ότι ήταν το τελευταίο καλοκαίρι στο χωριό.

Οι ιστορίες αυτές είναι ενδεικτικές μόνο από κάποια παιδικά καλοκαίρια. Δεν έχουν κανένα ιστορικό πόσο μάλλον λογοτεχνικό ενδιαφέρον. Η αξία τους όμως γι’αυτούς που τις ζουν, δεν μετριέται με likes ούτε με views. Η αξία τους είναι ανεκτίμητη καθώς καλοκαίρι σε γιαγιά δεν θα ξαναπάω.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Πες το και στους φίλους σου!

Facebook Twitter More...

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 507 other followers

Αρχείο

Creative Commons

Άδεια Creative Commons
Except where otherwise noted, content on this site is licensed under Creative Commons .
%d bloggers like this: