Google+

Το πείραμα

2

June 13, 2012 by easy'n cosy

Σου έχει τύχει να πηγαίνεις στη λαϊκή και να βλέπεις δυο πάγκους δίπλα – δίπλα όπου ο ένας είναι γεμάτος κόσμο και ο ακριβώς δίπλα τελείως άδειος; Και πλησιάζεις να δεις, και βλέπεις τα ίδια μαρούλια, τις ίδιες ντομάτες, στις ίδιες ακριβώς τιμές. Κι όμως στον έναν πάγκο γίνεται η μάχη του μπρόκολου και ο διπλανός παραγωγός βαράει μύγες και απορεί τί κάνει λάθος.

Και για σένα που το image σου δεν καταδέχεται να πάει στη λαϊκή, δεν έχεις προσέξει καφετέριες ή μπαρ, το ένα δίπλα στο άλλο, πανομοιότυπου στυλ, που το ένα είναι γεμάτο κόσμο και στο διπλανό του ο μπάρμαν κερνάει σφηνάκια τον dj και τις σερβιτόρες;

Ψυχολογία της μάζας; Ίσως.

Ο Solomon Asch έκανε ένα πείραμα που παρουσίασε τη δύναμη της συμμόρφωσης ή “the power of conformity”. Έβαλε σε μια αίθουσα ανθρώπους που θα εξετάζονταν σε ένα οπτικό τεστ με φωτογραφίες σαν την παρακάτω.

Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις του τύπου “η γραμμή της αριστερής πλευράς με ποια από αυτές της δεξιάς μοιάζει;”. Το αξιοσημείωτο του πειράματος είναι ότι αν υπήρχαν 3 (προφανώς συνεννοημένοι) να απαντήσουν την ίδια λάθος απάντηση, τότε το 32% των υπολοίπων απαντούσε κι αυτό την ίδια λάθος απάντηση. Κι ενώ λες, μπα, ούτε μαστουρωμένος δεν απαντάει λάθος εδώ, πάρε το 32% άλλα αντί άλλων.

Ωραία. Βάλε τον εαυτό σου στη θέση του τηλεθεατή του kontra channel. Και ακούς συνέχεια απ’τον Χίο ή τον Κουίκ, “μας ψεκάζουν“, “η λέσχη μπίλντεμπεργκ με τους σιωνιστές έχουν σχέδιο για την καταστροφή της Ελλάδας”, “ορίστε και η δήλωση του Σόρος που τα επιβεβαιώνει“, “να και το έγγραφο φωτιά του Χένρι Κίσινγκερ”. Στο τέλος θα πεις, δεν γίνεται, τα μισά απ’αυτά να είναι αλήθεια, έχουμε πρόβλημα. Τί να ψηφίσω; Αυτούς που λένε τα αντίθετα… μμμ κάτι μου έρχεται στο μυαλό.

Αντίστοιχα μπορεί να το έχεις στο mega όπου “οι νοικοκυραίοι που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια της ΔΕΗ με την μονομερή καταγγελία του μνημονίου δεν θα έχουν να πληρώσουν και το ψωμί των παιδιών τους”, “χωρίς μνημόνιο δεν θα έχουμε λεφτά ούτε για τσιγάρα ούτε για τα φάρμακα“. Άκου άκου άκου στο τέλος θα πάει μόνο του το χέρι στην κάλπη…

Είπαμε, the power of conformity η δύναμη της συμμόρφωσης που λεν και στο χωριό μου.

Άλλο εξαιρετικό πείραμα, αυτό του κοινωνικού ψυχολόγου Stanley Milgram. “Δύο κρύα χειμωνιάτικα απογεύματα στη Νέα Υόρκη, το 1968, ο Milgram παρατήρησε τη συμπεριφορά 1.424 περαστικών καθώς διέσχιζαν ένα τμήμα του δρόμου μήκους 15 μέτρων. Τοποθέτησε στο πεζοδρόμιο “ομάδες ερεθίσματος”, αποτελούμενες από 1 έως 15 βοηθούς του. Όταν τους έδινε το σήμα, αυτό το “τεχνητό πλήθος” άρχιζε να κοιτάει προς ένα παράθυρο στον 6ο όροφο κάποιου κοντινού κτιρίου επί ένα λεπτό. Στο συγκεκριμένο παράθυρο δεν υπήρχε τίποτε ενδιαφέρον -απλώς ένας ακόμη βοηθός του Milgram.” Το αξιοσημείωτο του πειράματος είναι ότι ένας μόνο βοηθός του Milgram στρέφοντας το βλέμμα του προς τα πάνω επηρέαζε το 42% των περαστικών κάνοντας τους να γυρίσουν και να κοιτάξουν το συγκεκριμένο παράθυρο. Αντίστοιχα οι 15 βοηθοί, επηρέαζαν το 86% των περαστικών!!

Το 1964, μια κρύα και βροχερή νύχτα του Μαρτίου,  μια γυναίκα δολοφονήθηκε, πάλι στη Νέα Υόρκη (ονόματι Kitty Genovese, αν και καμία σημασία δεν έχει το όνομα για την ιστορία). Την επομένη, οι εφημερίδες γράψανε ότι ούτε ένας ούτε δυο, αλλά 38 (!) άνθρωποι είτε άκουσαν είτε είδαν την επίθεση στην άτυχη γυναίκα αλλά δεν αντέδρασαν καθόλου! Ούτε καν κάλεσαν την αστυνομία!

Οι ψυχολόγοι όπως πάντα περίεργοι άνθρωποι, ψάξαν να βρουν γιατί αυτή η απάθεια από γείτονες και περαστικούς. Οι John Darley και Bibb Latane έκαναν λοιπόν το παρακάτω πείραμα.

Κάλεσαν διάφορους εθελοντές να πάρουν μέρος σε μια συζήτηση που θα ήταν εξαιρετικά προσωπική και έτσι κλήθηκαν σε ξεχωριστές αίθουσες κατά μόνας. Η επικοινωνία θα γινόταν με μια μορφή ενδοεπικοινωνίας της εποχής (τύπου γουόκι τόκι). Κατά τη διάρκεια της συζήτησης και εντελώς ξαφνικά ένα από τα μέλη του πειράματος, προσποιείται ότι παθαίνει κρίση επιληψίας καλώντας σε βοήθεια και αναφέροντας το πρόβλημα επιληψίας που έχει. Το αποτέλεσμα; Το 85% βγήκε από την αίθουσα που βρισκόταν ψάχνοντας την αίθουσα από την οποία ο συνομιλητής του καλούσε σε βοήθεια. Με λίγα λόγια το 85% έτρεξε να βοηθήσει. Όλα καλά ως εδώ; Κι όμως…

Το πείραμα ξαναέγινε, μόνο που οι εθελοντές αυτή τη φορά δεν ήταν κατά μόνας, αλλά ήξεραν ότι υπάρχουν άλλοι τέσσερις άνθρωποι στη συζήτηση. Έτσι στην κρίση επιληψίας του συνομιλητή τους, έτρεξαν να βοηθήσουν μόλις το 31%!!! Οι υπόλοιποι υπέθεσαν ότι κάποιος άλλος απ’τους υπόλοιπους θα βοηθήσει.

Σκέψου το πείραμα αυτό σε σχέση με την πολιτική στην Ελλάδα. Sounds familiar?

Όπως λέει κι ο ποιητής “Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα, μοναχός στη δόξα και στο θάνατο”.

 

 

Δες: Das Experiment (2001), Exam (2009), Sleuth (1972)

Πήγαινε: (αν παίζεται ακόμη): Η μέθοδος Γκρόνχολμ

Διάβασε: Συνδεδεμένοι – Nicholas A. Christakis, James H. Fowler

Advertisements

2 thoughts on “Το πείραμα

  1. Στα περισσότερα από τα συμπεράσματά σου συμφωνώ..Άλλωστε πολλές λύσεις (είτε πολιτικές είτε οτιδήποτε) προκρίνονται λόγω μεγάλης οπαδικής βάσης…
    Μια απόδειξη σε όσα λες είναι η γνωστή παράσταση νίκης στις εκλογές…Πάντα επηρεάζει τους αναποφάσιστους,πάντα γέρνει την πλάστιγγα υπέρ του κόμματος που την κερδίζει…Ψυχολογία της μάζας…
    Πολύ όμορφο,καλησπέρα! 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Πες το και στους φίλους σου!

Facebook Twitter More...

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 507 other followers

Αρχείο

Creative Commons

Άδεια Creative Commons
Except where otherwise noted, content on this site is licensed under Creative Commons .
%d bloggers like this: