Google+

Οι περιπέτειες ενός φεστιβαλιστή

Leave a comment

August 4, 2013 by easy'n cosy

Fringe Festival. Για όποιον δεν το ξέρει, το φεστιβάλ του Εδιμβούργου. Ίσως το μεγαλύτερο φεστιβάλ του κόσμου λένε και μπορεί να μην έχουν κι άδικο. Το πρόγραμμα μοιάζει τουλάχιστον με χρυσό οδηγό, κι εσύ ψάχνεις για την παράσταση που θες να δεις με την ίδια τύχη που έψαχνες για υδραυλικό στον χρυσό οδηγό κάποτε.

Edinburgh Fringe Festival Program Launch

Στο προκείμενο τώρα. Χθες ήταν η πρώτη μου απόπειρα να φεστιβαλιστώ. Έχω ήδη κατεβάσει το απλικέσιο στο έξυπνο κινητό μου και λέω μετά το φαγητό, τι καλύτερο από μια παράσταση. Χαζεύω τις παραστάσεις που ξεκινούν σε μια ώρα (ήταν 4 το μεσημέρι περίπου) βλέπω είναι γύρω στις 20-25. Πέφτει το μάτι μου σε μια κωμωδία με τίτλο “The play that goes wrong”. Καλές κριτικές (καλά, δεν θα βάζανε και κράξιμο στην περίληψη), σχετικά κοντά, και γύρω στη μια ωρίτσα, οπότε όσο σούπα και να ’ναι κάνεις υπομονή και πας σε άλλη μετά.

Fail 1ο. Πλέον πιστεύω έχω δώσει άλλη έννοια στον όρο χάσιμο. Έχω χαθεί παντού. Όταν λέω παντού, το εννοώ. Ακόμα και στις Σέρρες που έζησα 18 χρόνια, πριν 2 καλοκαίρια θυμάμαι βρέθηκα σε κάτι στενά και στριφογύριζα σαν τους σούφηδες. Έτσι κι εδώ. Με ανοιχτό το google maps (που σίγουρα βγήκε για κάτι σαψάληδες σαν εμένα) και όλα πήγαιναν καλά, ώσπου ήρθε η φαεινή ιδέα που ακούει στο όνομα «κόβω δρόμο» και πάντα πάει λάθος.

Η παράσταση ξεκινούσε στις 5. Παίρνω την τελευταία στροφή της ανηφόρας 4.55 και βρίσκομαι μπροστά σε ουρά απ’αυτές που βλέπαμε που έκαναν κάποτε για το πρώτο iphone. Ρωτάω τον τελευταίο της ουράς, όλοι για την παράσταση είστε; Όχι, υπάρχουν πολλές μου λέει και παίρνω δυνάμεις. Σιγά – σιγά και απ’ το πλάι προσπερνώ την ουρά να ρωτήσω για εισιτήρια και ταυτόχρονα νιώθω τα βλέμματα να σχηματίζουν αυτά τα συννεφάκια με τις νεκροκεφαλές, τις αστραπές, τις κρεμάλες, κάποιοι είχαν και ηλεκτρικές καρέκλες (μάλλον Αμερικάνοι θα ήτανε), ώσπου φτάνω σε έναν τύπο με μπλουζάκι του φεστιβάλ και όταν τον ρωτάω ξεσπάει σε γέλια. Sold – out φιλαράκι, τέτοια ώρα ήρθες να βρεις εισιτήριο;

Fail 2ο. Κάθε φεστιβαλιστής που σέβεται τον εαυτό του πρέπει πάντα να έχει και plan B. Έτσι κι εγώ είχα σταμπάρει μια παράσταση που ήτανε και τζάμπα (γιατί λέω, για να πάω σ’αυτήν θα έχει στραβώσει κάτι με την πρώτη, οπότε το τζάμπα θα μας γλυκάνει λίγο). Η παράσταση είχε τίτλο “The exciting adventure of an uninteresting man”, όπου λέει ένας Ιρλανδός όπως τον φαντάζεσαι, κοκκινοτρίχης με μούσια, γυαλιά, κοντός με μια ψιλογελοία σοβαρότητα να αφηγείται τις περιπέτειες της ζωής του και τα ταξίδια του. Ήδη έχω κάψει το μεσημεριανό από το τρέξιμο να προλάβω την πρώτη οπότε πάω άνετος τώρα και ό,τι γίνει. Αυτό που γίνεται, είναι ότι βρίσκεται σε έναν 3όροφο πολυχώρο όπου και αγοραφοβικός να μην είσαι γίνεσαι. Άνθρωποι Π-Α-Ν-Τ-Ο-Υ! Σε κάθε όροφο υπάρχει και από ένα μπαρ, και όπου μπαρ εδώ δεν είναι απλώς ο χώρος που παίρνεις το ποτό σου, μπαρ είναι ο χώρος που περιμένεις να τελειώσει το ποτό σου (σόρυ τη μπύρα σου εννοούσα) για να πάρεις το επόμενο.

Με τα πολλά, τον Ιρλανδό δεν τον είδα ποτέ. Γύρισα σπίτι, και αφού σαβούριασα ό,τι γλυκό υπήρχε στο ψυγείο (από γλυκό περγαμόντο μέχρι maltesers) κατέβασα και είδα το Manhattan του Woody Allen. Και για φινάλε του σωστού σαββατόβραδου που σέβεται τον εαυτό του, γέμισα μπανιέρα και έλιωσα εκεί μέσα βλέποντας die hard στο BBC3.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Πες το και στους φίλους σου!

Facebook Twitter More...

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 507 other followers

Αρχείο

Creative Commons

Άδεια Creative Commons
Except where otherwise noted, content on this site is licensed under Creative Commons .
%d bloggers like this: