Google+

From him to eternity

Leave a comment

September 29, 2017 by easy'n cosy

Για μερικά ποτά με φίλη στη Γλασκώβη πριν το λάιβ. Γι’αλλού πηγαίναμε αλλά μια ταμπέλα ‘Μαργαρίτες μισή τιμή’ μας έκανε κι αλλάξαμε δρόμο. Απέναντι το αστυνομικό τμήμα και μια παρέα πιτσιρικάδων στρίβανε και γυρίζανε στα έξω τραπέζια της παμπ. Στριπ τζόιντ λεγότανε, ίσως γι’αυτό. Μέσα θύμιζε κάτι από Urban Outfitters με τη δόση Γλασκώβης που της άρμοζε όμως. Μπαίνοντας έπαιζε δυνατά Red right hand και ύστερα από λίγο, Deanna. Σα να μας προετοίμαζε. Και στις τουαλέτες, οι αντρικές λέγονταν Nick Cave και οι γυναικείες Kylie Minogue. Μια μέρα θα ξαναπάω εκεί. IMG_7404

6.30 και οι πόρτες ανοίγουν. Στην ουρά μέσα στη βροχή κόσμος πολύς. Από τύπους με κουστούμια που ήρθαν μετά τη δουλειά μέχρι κοπέλες που λες και κάναν διάλειμμα για τσιγάρο απο γυρίσματα bdsm πορν. Και μπροστά απ’όλους, μια νύφη που φορούσε μαύρα. Με τα πέπλα και τα όλα της. 

Πριν δυο χρόνια τον είχα δει σ’ένα θέατρο των 800 θέσεων στο Εδιμβούργο και τώρα παίζει τον πιο εσωστρεφή του δίσκο σ’έναν χώρο των 10.000. Κι υπήρχε νεκρική σιγή στα πρώτα τρία κομμάτια απ’τον τελευταίο δίσκο. Και μετά Higgs Boson Blues. Και στο μυαλό μου παίζει ακόμα η μελωδία σε λούπα ‘can you feel my heartbeat?’ Κάπου εκεί έκανε και το πρώτο crowd surfing όπου σε κάποια φάση φώναξε ‘this is fucking sexual harassment in the workplace’. Ποιος ξέρει τι του πιάσανε.

Και ύστερα τα έσπασε. Έχω διαβάσει για την περιβόητη συναυλία στο σπόρτινγκ τη δεκαετία του ’80 που πηδούσε απ’τις μπασκέτες και άφηνε τον κόσμο να τον κατασπαράξει. Ε, κάπως έτσι ήταν και χθες χωρίς τη μπασκέτα. Έπαιξαν το From her to eternity και το Tupelo με τρόπο που ταίριαζε περισσότερο σε καπνισμένο υπόγειο πανκ σκηνής παρά σε βένιου δέκα χιλιάδων θεατών. Και μετά Jubilee street. Με το φινάλε του να κραυγάζει I’m vibrating, I’m transforming, I’m glowing και να μη μένει τρίχα στη θέση της.

FullSizeRender(4)

The ship song και into my arms στη συνέχεια (ίσως τα μόνα sing along τραγούδια που είπε). Τον κόσμο να τραγουδάει σα να προσεύχεται into my arms oh lord και we make a little history baby every time you come around κι έβλεπες τριγύρω ζευγάρια χέρια να κρατιούνται σφιχτότερα. Κι όσα δεν είχαν χέρι να κρατήσουν το έβλεπες στα μάτια τους. Γινόταν όλο και πιο υγρά. Mercy seat σαν κάλεσμα για αμαρτία και συγχώρεση και κλείσιμο με skeleton tree, το καλύτερο για μένα από τον τελευταίο δίσκο. Και στο ενδιάμεσο κι άλλα crowd surfing.

Τέλος. Χειροκρότημα όρθιοι. Και encore. Χάνεται μέσα στον κόσμο και κάπου εμφανίζεται σηκωμένος ψηλά απ’το κoινό να τραγουδάει The Weeping song. Stagger Lee έπειτα, φέρνοντας 50-60 άτομα στη σκηνή χορεύοντας μαζί του. Οι bad seeds, η μπάντα του, από άλλο πλανήτη. Ειδικά ο Warren Ellis είναι μια μορφή που παίζει τα πάντα, πιάνο, κιθάρες,  πανκ με βιολί, ό,τι περίτεχνο, ξεκινάει απ’αυτόν. Και φινάλε με push the sky away και τρέξιμο να προλάβω το τελευταίο τρένο για Εδιμβούργο.

Θεατρικός, μοιραίος, ποιητικός, συναισθηματικός, λατρεμένος.

Και όπως είπε χθες κάπου προς το τέλος, I would fucking love a cigarette now.

IMG_7431

IMG_7437

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Πες το και στους φίλους σου!

Facebook Twitter More...

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 507 other followers

Αρχείο

Creative Commons

Άδεια Creative Commons
Except where otherwise noted, content on this site is licensed under Creative Commons .
%d bloggers like this: